persidentscampagne en hun marketing
Trump VS Kamala. Het is de strijd voor het hoogste politieke schavot als aanvoerder van de dominante supermacht. De winnaar is de nieuwe opperbevelhebber van het grootste en machtigste leger op deze planeet, is tevens bewaarder van de schatkist van een economische grootmacht én wordt gezien als leader of the free world. Om de presidentspost te kunnen bekleden, moet de kiezer worden overtuigd. Met bewogen rally’s en bevlogen affiches, maar vooral een uitgekiende strategie.
Naast een politieke strijd is het namelijk ook een kamp tussen twee campagnes, waarvan de hoofdrolspelers goed in de markt moeten worden gezet. Een populariteitswedstrijd, waar Donald Trump en Kamala Harris in ware Amerikaanse stijl meer merk dan mens zijn. Marketing op een ander niveau, maar waar ook wij als marketeer veel kunnen van leren. We spitten zes belangrijke methodes uit, waarmee ook jij aan de slag kunt.
1. Hamer op dezelfde, simpele nagel
Just Do It, I’m lovin’ it of Because You’re Worth It. Je moet de slogan maar horen of je denkt aan het merk. Dat weten ook de presidentskandidaten goed genoeg. Make America Great Again, iemand? Wie de zin nog maar denkt ziet Trump al in zijn verbeelding. MAGA, klonk al in 2016 toen hij kandideerde (en won), geen wonder dat het opnieuw de slagzin van zijn campagne is.
Ken je Kamala Harris’ slogan? Wellicht niet. Ze had dan ook de tijd nog niet om hem genoeg te herhalen. Plus, ze hanteert ook drie slogans. Let’s WIN this, When we fight we win en We’re not going back. Kort, krachtig, maar dus nog niet ingeburgerd. Herhaling is de boodschap. Dat bewijzen ook slogans uit het verleden. Intussen 70 jaar geleden, maar heel wat Amerikanen die de slagzin I Like Ike nog kennen, zelfs al waren ze er niet zelf bij. De nagel om op te kloppen hoeft ook niet heel erg lang te zijn. Integendeel, kort en krachtig, dat is goed genoeg.
Door één korte en krachtige zin te herhalen, volgt de automatische associatie met de persoon erachter. Make your product great (again) – met een goeie slogan dus.
2. Speel in op de emotie, vertel een verhaal💁
Facts and figures, in presidentiële debatten moeten ze meer dan eens met een korrel zout genomen worden. They’re eating the cats, they’re eating the dogs, poneerde Trump onterecht over Haïtiaanse vluchtelingen die huisdieren zouden eten van de inwoners van Springfield. Fout, maar het verhaal ging een leven leiden en voedde het wantrouwen tegenover migranten – precies goed voor de campagne van Trump, die er meester in is. Angst en frustratie, hij helpt ze mee zaaien. En oogst er ook duidelijk mee.
Maar ook Kamala Harris weet hoe ze kan inspelen op die emoties. Als independent black woman staat ze daar om te zorgen voor haar volk. Een volk dat vreest voor zijn veiligheid? Geen nood, als openbaar aanklager en procureur-generaal stak ze menig crimineel achter de tralies. Het is een boodschap van hoop. Het wordt beter, maar stem dan voor mij.
Wat leeft er bij de mensen? Wat raakt hen, waarover zijn ze bezorgd? Als je daarop inspeelt, dan krijg je ze mee.
3. Speel in op de zintuigen😊
Het oog wil ook wat. Dat uit zich al in de kledingkeuze alleen al. Kamala Harris gaat prat op outfits die female empowerment uitstralen. Dat ze een broekpak draagt is dan ook een meer dan bewuste keuze. Ook haar running mate Tim Walz weet dat de kleren de Keizer maken. Al hoeft dat niet met keizerlijke kleren. Met flanellen, geruite hemden, jeansbroeken en een baseball pet is hij your Average Joe. Helemaal anders dan Trump en zijn sidekick die telkens strak in het donkerblauwe pak verschijnen. Samen met het witte hemd en de rode das schreeuwt de das Americaaa!
Naast het oog wil ik ook het oor wat. Geen campagne zonder soundtrack. Ver voor de tijd van de radio zelfs hadden kandidaten hun eigen campagnesong. John Adams was in 1800 (!) al de eerste die met ‘Adams and Liberty’ een zoetgevooisd overtuigingslied liet componeren. Nu zweert Kamala Harris bij Freedom van Beyonce. Een oorwurm én eentje van een ster die ze achter haar kan scharen. Veel meer dan enkel een song.
De juiste kleuren en een juist deuntje, het is allemaal symbolisch en zorgt ook voor herkenbaarheid.
4. Dweep met je doelgroep – via dialoog👋
Maak van je merk ook een community. De presidentskandidaat zoekt kiezers, maar meer nog een achterban. Zowel Kamala Harris en Donald Trump weten waar ze wat moeten zeggen. Zeker ook digitaal. Via betaalde advertenties gericht op specifieke groepen op sociale media prikkelen ze individuele bevolkingsgroepen. Vrouwen, zwarten, armen of zieken? Elke groep apart voelt de steun van de president. Hij of zij wordt nu eenmaal president om net hun leven beter te maken.
Om dat nog meer te bewerkstelligen proberen de presidentskandidaten in dialoog te gaan. Tijdens rally’s, waar het groepsgevoel nog meer speelt, maar ook via de sociale media en specifieke apps die huisbezoeken in goede banen moeten leiden. Geef de kiezer het gevoel dat precies hij gehoord wordt. Heel persoonlijk, of zo lijkt het toch.
5. Je kan het niet alleen ❤️
Donald Trump slorpt de camera’s op, Kamala Harris bestijgt het podium. De spotlights zijn gericht op twee figuren, maar dat betekent allerminst dat zij het alleen doen. Van field organizers tot communicatieverantwoordelijken, alleen al een blik op het overvolle veld van vacatures toont hoe een presidentscampagne een goed geoliede machine met vele radartjes is.
Naast elke kandidaat staat ook hun running mate. Tim Walz bij Harris, JD Vance bij Trump. Een held en zijn sidekick? Zo is het zeker. Hoewel die in de schaduw opereert, kan zijn belang niet onderschat worden. Valt de uiteindelijke president uit, dan neemt hij over – de kiezer kiest dus niet enkel voor de man/vrouw in de spotlights.
Een marketeer, dat is ook een superman, maar hij laat zich ook maar beter omringen door experten. Een goeie fotograaf of graphic designer met kennis van zaken, die tillen alles naar een hoger niveau. En zeker niet onbelangrijk: iedere overtuigde stemmer is tevens een ambassadeur die anderen kan overtuigen. Ook deze ambassadeurs heb je nodig om een maximaal resultaat te behalen.
6. Durf buiten de lijntjes te kleuren 🎯
Een beetje controverse? Wees maar zeker dat zowel Harris als – en zeker – Trump er niet vies van zijn. Wie buiten de lijntjes kleurt die wordt gezien. Trump die al eens een scheve schaats rijdt of een woedeuitbarsting krijgt, het toont maar hoe menselijk hij is. Harris durft al eens onder de gordel te mikken, als het over Trump gaat. Over hoe slecht hij wel was als president of over de geringe opkomst bij enkele van zijn bijeenkomsten. Een beetje stout zijn, het zorgt altijd voor een beetje buzz.
